جامعه :ه زخمی میشود، بازسازی ساختمانها آسانتر از بازسازی روان جمعی است.
در مقاله «ادبیات، نانِ روان در دورانِ بحران» که در شماره ۱۹۸ ماهنامه آزما منتشر شده، به این پرسش پرداختهام که چرا در دوران جنگ، سرکوب، بلایای طبیعی و بحرانهای اجتماعی، انسانها تنها به نان، دارو و سرپناه نیاز ندارند؛ بلکه به داستان، شعر و ادبیات نیز محتاجاند.
این مقاله با تکیه بر پژوهشهای علمی و نمونههای تاریخی، از محاصره سارایوو و زلزله کوبه ژاپن تا تجربههای معاصر دیگر، نشان میدهد که ادبیات چگونه به ترمیم روان جمعی، حفظ حافظه تاریخی، کاهش احساس تنهایی و بازسازی اعتماد اجتماعی کمک میکند.
متن کامل این مطلب در شماره ۱۹۸ ماهنامه آزما (اردیبهشت ۱۴۰۵) منتشر شده و از طریق لینک زیر قابل تهیه است:
https://www.iranketab.ir/book/187336-azma
خوشحال میشوم دیدگاه شما را درباره نقش ادبیات در مواجهه با بحرانهای فردی و اجتماعی بدانم.
وب سایت علیرضا صائبی وبلاگ علیرضا صائبی