وب سایت علیرضا صائبی وبلاگ علیرضا صائبی
یک ویدئوی جعلی در واتساپ، در سه روستای هندی، به چند کشته انجامید. زلزلهای در ترکیه، هزاران کیلومتر آنطرفتر، در ذهن دانشجویانی که فقط شبکههای اجتماعی را دنبال میکردند، علائم افسردگی و اضطراب برجای گذاشت.
اینهاست چهرهٔ واقعی رسانه دیجیتال در روزگار بحران: ابزاری که هم میتواند صدای خاموششدگان را به گوش جهان برساند، و هم میتواند ترس را در مقیاسی بیسابقه به جان مردم بیندازد.
در شماره ۱۹۹ مجله آزما (مرداد ۱۴۰۵)، در ادامهٔ نوشتهٔ پیشین دربارهٔ نقش ادبیات در بحرانهای اجتماعی، اینبار به رسانه دیجیتال پرداختهام:
از عمومیشدن روایت در عصر گوشیهای هوشمند، تا ترومای ثانویهای که حتی کسانی را که هزاران کیلومتر دورتر از فاجعهاند درگیر میکند؛
از الگوریتمهایی که حبابهای اطلاعاتی میسازند، تا دروغهای ویروسی که در بحران سریعتر از حقیقت میدوند.
این یادداشت صرفاً توصیف خطر نیست و به راهکارهایی (از سواد رسانهای تا اهمیت روایتگری شخصی) میپردازد که پژوهشها برای مراقبت از روان خود و جامعه در این سیل اطلاعات پیشنهاد میدهند.
متن کامل مجله را میتوانید در ایرانکتاب ببینید: https://www.iranketab.ir/book/196837-azma
یا در سایت طاقچه مطالعه فرمایید: https://taaghche.com/book/334018
پست پیشینِ چاپشده در همین مجله با عنوان «ادبیات: نانِ روان در دوران بحران» را میتوانید اینجا بخوانید.
